اشعار بهاری

 

باز آمدنِ  تو، باز  دیدن  دارد

سرسبزیِ لبریزِ تو، چیدن دارد

با اینهمه دردِ کهنه، نوروز! هنوز

آواز   تو  از دلم،  شنیدن  دارد

نقاشی از ژاله پورهنگ

   

  

◘ از   پونه   پیام ِ   آشنا   می آید
   عطرِ علف از عاطفه ها می آید
   خیزید و به روی عاشقان گُل ریزید
   ای  منتظران!    بهار  ِ ما   می آید

 

◘ این بار، چو این بهار می باید  زیست
    سرشار و شکوفه بار، می باید زیست
    امروز که رنگِ شادیت سُرخ تر است
    شاداب تر از انار،   می باید   زیست

 

 

◘ برخیز و بیفشان و  بباران،    ما را
   سبز است ترانه بهاران،       ما را
   ای شعله هر شکفته، ای آتشِ عشق
   برخیز و برانگیز و بسوزان،  ما را

 

◘ من چون چمنم تو بادِ فروردینی
   من، داغِ هزار لاله، تو نسرینی
   آزاده تر از سرودِ سروستانم
   گر با من و آرزوی من، بنشینی

 

◘ باز آمدنِ  تو، باز  دیدن  دارد
    سرسبزیِ لبریزِ تو، چیدن دارد
    با اینهمه دردِ کهنه، نوروز! هنوز

    آواز   تو  از دلم،  شنیدن  دارد