حرفی بزن که از تو جهان، با خبر شود
شعری بخوان که عطرِ علف، بیشتر شود
□ □ □
شوری به جان ِ تازه ترین تاکِ خاکِ ماست
بگذار تا زمانه زما با خبر شود
□ □ □
تصویرِ دل به جانبِ آئینه برده ایم
تا جان ِ عاشقان ِ جهان، تازه تر شود
□ □ □
فصل ِ بلندِ با تو شکفتن مرا سرود
ای رود! بی تو زمزمه ی ما هدَر شود
□ □ □
زیباست لحظه های درخشان ِ جان ِ عشق
گر شورِ عاشقانه ی ما پرده در شود
□ □ □
پرواز، بر فرازِ تو دارد کبوترم
بگذار این پرنده، ترا منتظر شود
□ □ □
دنیا به چشم چشمه ی ما قهوه یی ترست
وقتی که آه ِ آبی ی ما بی اثر شود
□ □ □
از من مخواه ای دل ِ شوریده! بَعدازین
چشمم در آستانه ی دیدار، تَر شود
□ □ □
ای آسمان! ستاره ی سَردَت مرا فُسرد
ای شب بمیر! تا نَفَسم پُر سحر شود
□ □ □
خوبا! مباد شاخه ام در باد، بشکَنَد
یا همنشینِ ریشه ی شادم تَبَر شود
□ □ □
خواهم که با تو ای نَفَسِ نازکِ نسیم!
شورِ دل ِ مُعطرِ من، همسفر شود
2 فوریه 2008
